នៅថ្ងៃទី១៨ ខែមេសា លោក ហូ វ៉ាន់ម៉ឹង សមាជិកគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្ស អនុលេខាបក្សខេត្ត ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត បានធ្វើជាអធិបតីក្នុងកម្មវិធី “កាហ្វេធុរជន” លើកទី២ ឆ្នាំ២០២៦ ក្រោមប្រធានបទ “ឆ្ពោះទៅរកការអភិវឌ្ឍធុរកិច្ចបៃតងនិងទំនួលខុសត្រូវសង្គម”។ អញ្ជើញចូលរួមផងដែរមានលោក យ៉ាង វ៉ាន់ភុក អនុប្រធានក្រុមប្រឹក្សាប្រជាជនខេត្ត លោក ឡេ ទ្រុងហូ អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត រួមជាមួយមន្ទីរផ្នែក និងអង្គភាពពាក់ព័ន្ធ ព្រមទាំងធុរជន និងធុរកិច្ចជាង ២៨០នាក់ មកពីក្នុង និងក្រៅខេត្តផងដែរ។
ដោយស្មារតី “និយាយត្រង់ និយាយពិត និងស្វែងរកដំណោះស្រាយជាមួយគ្នា” លោក ហូ វ៉ាន់ម៉ឹង ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តអានយ៉ាង បានស្នើធុរជន ធុរកិច្ចនានាចែករំលែកដោយក្លាហានអំពី “ចំណុចស្ទះ” ដែលកំពុងជួបប្រទះ ដើម្បីខេត្តអានយ៉ាង រួមជាមួយនឹងសហគមន៍ធុរជនដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនោះ និងធ្វើការកែតម្រូវគោលនយោបាយសមស្រប និងទាន់ពេលវេលា។
ខ្លឹមសារមួយក្នុងចំណោមខ្លឹមសារ ដែលមានលក្ខណៈតម្រង់ទិសនៃកិច្ចសន្ទនានេះ គឺឆ្ពោះទៅរកការអភិវឌ្ឍធុរកិច្ចបៃតង និងមានទំនួលខុសត្រូវសង្គមនៅក្នុងខេត្តអានយ៉ាង ក្នុងឆ្នាំ ២០២៦។
អ្នកស្រី ផាម ធី ញឺ ភឿង ប្រធានសមាគមធុរកិច្ចគៀនយ៉ាង និងជាអគ្គនាយកក្រុមហ៊ុន CIC Group គៀនយ៉ាង បានស្នើខេត្តថា គួរតែបង្កើតលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសម្រាប់ “អាជីវកម្មបៃតង” ឲ្យបានឆាប់រហ័សតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ដែលសមស្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌរបស់មូលដ្ឋាន សាមញ្ញ ងាយយល់ និងងាយស្រួលអនុវត្ត ដោយជៀសវាងស្ថានភាពកន្លែងនីមួយៗមានការយល់ខុសៗគ្នា។ លោកស្រីក៏បានស្នើយន្តការគាំទ្រជាក់លាក់ ដើម្បីធុរកិច្ចផ្លាស់ប្តូរដោយក្លាហាន ជាពិសេស គឺទទួលបានដើមទុនអនុគ្រោះ និងឥណទានបៃតង គោលនយោបាយលើកទឹកចិត្តអំពីពន្ធ និងថ្លៃចំណាយ។ ជ្រើសរើសធុរកិច្ចមួយចំនួនធ្វើជាគំរូសាកល្បង ដើម្បីចម្លងតាមនោះពង្រីកដើម្បីធុរកិច្ចឃើញច្បាស់ថា ការអនុវត្តបៃតងគឺអនុវត្តបាន និងមានប្រសិទ្ធភាព”។
ឆ្ពោះទៅអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍បៃតង លោក ង្វៀន វូខាក់ ប្រធានសមាគមទេសចរណ៍ខេត្ត បានស្នើថា “ចាំបាច់ត្រូវតែអនុវត្តក្រមលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យទេសចរណ៍បៃតងធ្វើជាបន្ទាត់រួមមួយ ដើម្បីកសាងពាណិជ្ជសញ្ញា និងគោលដៅទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព និងលំដាប់អន្តរជាតិ។ធុរកិច្ចអាចខ្វះលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យលើកទឹកចិត្ត ប៉ុន្តែប្រសិនបើរំលោភបំពានលើបទប្បញ្ញត្តិបរិស្ថាន មិនមានផែនការសកម្មភាពបៃតង គឺមិនអាចបានទទួលស្គាល់ទេ។ខេត្តបានបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាវាយតម្លៃឯករាជ្យមួយ ដើម្បីធានាថា “ធុរកិច្ចបៃតង” អំពីម្ហូបអាហារ ការគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្ស អភិរក្សធនធាន និងវប្បធម៌ ការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ និងថាមពល ការដឹកជញ្ជូនបៃតង ងាយស្រួលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ល។ ការអនុវត្តបៃតងជួយឲ្យធិរកិច្ចសន្សំសំចៃបានពី ២០-៣០% ថ្លៃអគ្គិសនី ទឹក និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ជាដើម។ ទេសចរណ៍បៃតងមិនត្រឹមតែជាបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ក្នុងការចំណាយទេ ប៉ុន្តែជាឱកាសមាសសម្រាប់ខេត្តអានយ៉ាងបញ្ជាក់ពីជំហររបស់ខ្លួននៅលើផែនទីទេសចរណ៍ពិភពលោក។
នៅក្នុងបរិបទសមាហរណកម្មអន្តរជាតិយ៉ាងស៊ីជម្រៅ ការផ្លាស់ប្តូរបៃតងលែងជាជម្រើសទៀតហើយ ប៉ុន្តែបានក្លាយជានិន្នាការជាសំខាន់មួយដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែង។ ខេត្តបានណែនាំធុរកិច្ចឲ្យគោរពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងនូវបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីការពារបរិស្ថាន អនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាជ្រះ សន្សំសំចៃថាមពល និងប្រើប្រាស់ធនធានមានប្រសិទ្ធភាព អនុវត្តល្អកិច្ចការសង្គម ថែទាំជីវភាពរស់នៅរបស់ពលករ និងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយសហគមន៍ក្នុងមូលដ្ឋាន។
ខេត្តអានយ៉ាងនឹងបង្កើតក្រមលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសម្រាប់ការវាយតម្លៃជាសាធារណៈ មានតម្លាភាព និងសត្យានុម័ត្រ ព្រមជាមួយនោះក៏រួមបញ្ចូលគោលនយោបាយគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកវិជ្ជា ដើម្បីលើកទឹកចិត្តធុរកិច្ចឲ្យផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងក្លាហានទៅរកទម្រង់ផលិតកម្មដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។
លោក ហូ វ៉ាន់ ម៉ឹង ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ខេត្តបានកាត់បន្ថយពេលវេលាសម្រាប់ការអនុវត្តនីតិវិធីចំនួន ៥០% ដើម្បីជួយធូរកិច្ចចាប់យកឱកាសអាជីវកម្ម ហើយស្នើសុំឲ្យធុរកិច្ចរាយការណ៍ដោយផ្ទាល់អំពីការយឺតយ៉ាវជាមួយប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត។ នៅក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍកសាងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធុរកិច្ចបៃតង ខេត្តបានចាត់ភារកិច្ចសម្រាប់ស្ថាប័នសមត្ថកិច្ចឲ្យណែនាំអំពីការចេញ "វិញ្ញាបនបត្រធុរកិច្ចបៃតង" ជួយឲ្យផលិតផលរបស់ធុរកិច្ចឈានទៅដល់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។
ថាមពលស្អាត និងសេដ្ឋកិច្ចរង្វង់ រួមជាមួយនឹងចក្ខុវិស័យ "បៃតង" ក៏ត្រូវបានថ្នាក់ដឹកនាំខេត្តតម្រូវឲ្យគម្រោងថ្មីៗ ត្រូវរួមបញ្ចូលថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យលើដំបូលផ្ទះ ដើម្បីសន្សំសំចៃថាមពល និងកាត់បន្ថយការចំណាយ។ ខេត្តក៏កំពុង ជំរុញយ៉ាងខ្លាំងក្លានូវគម្រោងដោះស្រាយសំណល់ ដោយបំលែងសំណល់ទៅជាធនធាន ដើម្បីកសាងបរិយាកាសវិនិយោគដោយចីរភាព និងអារ្យធម៌។
នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងឧស្សាហកម្ម លោក ហូ វ៉ាន់ ម៉ឹង ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តអានយ៉ាង បានបញ្ជាក់ថា ប្រសិនបើគ្មានការចូលរួមពីធុរកិច្ចទេ គឺមិនអាចនាំមកនូវតម្លៃ និងប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់នោះទេ។ ចំពោះវិស័យកសិកម្ម លោកប្រធានបានស្នើថា កសិករគួរតែជាម្ចាស់ភាគហ៊ុន ហើយធុរកិច្ចគួរតែជាធាតុស្នូលក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាលំបាកបំផុត គឺដីធ្លី និងការរំដោះផ្ទៃរាប។ កសិកររួមដើមទុនដោយសិទ្ធិប្រើប្រាស់ដីធ្លី និងកម្លាំងពលកម្ម ធុរកិច្ចរួមដើមទុន បច្ចេកវិជ្ជា និងដំណើរការផលិតកម្ម។ ក្នុងខណៈនោះ កសិករក្លាយជា "ម្ចាស់ភាគហ៊ុន" រួមចែករំលែកអត្ថប្រយោជន៍ និងហានិភ័យ ជួយធុរកិច្ចកាត់បន្ថយបន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុលើកដំបូង។
ចំពោះឧស្សាហកម្មដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងតំបន់វត្ថុធាតុដើម និងរៀបចំផែនការព្រមៗគ្នារវាងតំបន់វត្ថុធាតុដើម រោងចក្រ ការដឹកជញ្ជូន និងលំនៅដ្ឋានកម្មករ។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានេះមិនត្រឹមតែកាត់បន្ថយថ្លៃ logistics សម្រាប់ធុរកិច្ចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធានាបាននូវរបបសន្តិសុខសង្គមផងដែរ ដោយបង្កើតជាបុរេលក្ខណៈសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មដោយចីរភាព។
លោកប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ភាពជោគជ័យរបស់ធុរកិច្ច គឺជា កំណើនរបស់ខេត្ត។ ខេត្តអានយ៉ាងមិនត្រឹមតែ “ក្រាលកំរាលព្រំក្រហម”ដើម្បីអញ្ជើញការវិនិយោគប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងច្បាមជាមួយនិងរួមជាមួយធុរកិច្ចជានិច្ច ដើម្បីជម្នះរាល់ការលំបាក និងបញ្ហាប្រឈមនានា សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍដោយចីរភាពជាមួយគ្នា៕
ប្រែ៖ ណារីពៅ
